Teraz celem nie jest zawsze. Celem jest 10 minut.

Głód rzadko przychodzi jako spokojna myśl. Przychodzi jako pilność: «teraz», «później będzie za późno», «i tak się złamiesz», «jeden raz nic nie zmieni». W tej chwili może się wydawać, że wybór już zapadł, a ciało tylko go dogania.

Ale głód nie jest rozkazem. Jest falą. Może być bardzo silny, ale nadal potrzebuje łańcucha działań: wstać, napisać, kupić, pojechać, zdobyć, otworzyć, użyć. Jeśli wstawisz pauzę choć w jedno ogniwo, ryzyko już się zmienia.

Jeśli razem z głodem jest ryzyko samouszkodzenia, myśli samobójcze, silne upojenie, splątanie, omamy, drgawki, problemy z oddychaniem albo zagrożenie życia, najpierw potrzebna jest pilna pomoc. OpenHalt nie zastępuje służb alarmowych.

Zasada trzech barier

W szczycie głodu nie buduj idealnego planu. Postaw trzy bariery: czas, odległość i człowiek.

  • Czas: odłóż działanie na 10 minut. Nie na zawsze, tylko na 10 minut.
  • Odległość: odejdź od substancji, pieniędzy, aplikacji, kontaktu, sklepu, auta albo drzwi.
  • Człowiek: napisz do kogoś przed działaniem, nie po.

Głód lubi szybkość i tajemnicę. Bariery zabierają mu oba narzędzia.

Co zrobić właśnie teraz

  1. Powiedz albo napisz: «To głód, nie decyzja».
  2. Ustaw timer na 10 minut.
  3. Przejdź gdzie indziej: z pokoju do ludzi, z kuchni od alkoholu, od drzwi do łóżka, z auta na zewnątrz albo do domu.
  4. Usuń jeden krok dostępu: zamknij aplikację, zablokuj kontakt, oddaj pieniądze, odłóż klucze, poproś o wyniesienie alkoholu.
  5. Wyślij jedną wiadomość: «Chce mi się użyć właśnie teraz, bądź ze mną».

Jeśli po 10 minutach głód nadal jest silny, powtórz cykl. Nie musisz udowadniać siły. Trzeba tylko sprawić, żeby użycie było mniej automatyczne.

Jeśli substancja jest już obok

Kiedy substancja jest już obok, mózg zaczyna się targować: «Skoro już to mam, trzeba dokończyć». To nie logika, tylko pułapka poniesionego kosztu. Nadal możesz zatrzymać się przed działaniem.

Najkrótszy bezpieczny krok to zwiększyć odległość i włączyć człowieka. Nie oglądaj, nie wąchaj, nie sprawdzaj, nie trzymaj w rękach tylko po to, żeby popatrzeć. Poproś kogoś o usunięcie, wyrzucenie albo zabranie substancji, jeśli jest to bezpieczne i nie tworzy nowego ryzyka.

Jeśli już się umówiłeś albo jesteś w drodze

Można przerwać łańcuch w połowie. Odwołać wiadomość. Wysiąść z transportu. Zadzwonić do człowieka. Zawrócić do domu. Wejść do miejsca, gdzie są ludzie. Powiedzieć: «Jestem bardzo blisko nawrotu i muszę zatrzymać się właśnie teraz».

Wstyd powie: «Za późno». Przed działaniem nie jest za późno. Nadal jest przestrzeń, nawet jeśli mała.

Jeśli głód idzie ze wstydu, złości albo pustki

Czasem chce się użyć nie dlatego, że ciało prosi o substancję, ale dlatego, że uczucie wydaje się niemożliwe do zniesienia. Wstyd po kłótni, wieczorna pustka, złość na siebie, samotność, lęk, zmęczenie – wszystko to może udawać głód.

Zapytaj siebie: «Gdyby substancja nie istniała, jaki ból próbowałbym teraz wyłączyć?» Odpowiedź nie musi być ładna. Pomaga zobaczyć, co naprawdę potrzebuje wsparcia.

Co może zrobić bliska osoba

Jeśli ktoś pisze, że chce użyć, nie zaczynaj od wykładu. Pomóż postawić bariery:

  • zostań w kontakcie przez najbliższe 10 minut;
  • zapytaj, gdzie jest i czy substancja jest obok;
  • zaproponuj przejście w miejsce z ludźmi;
  • poproś o odsunięcie pieniędzy, kluczy, aplikacji, kontaktów;
  • przy zagrożeniu życia albo ciężkim stanie pomóż sięgnąć po pilną pomoc.

Granice też są ważne: bycie obok nie oznacza kupowania, kłamania, spłacania długów ani ratowania przed wszystkimi konsekwencjami. Ale w szczycie głodu najpierw liczy się bezpieczeństwo.

Po fali

Kiedy głód minął albo osłabł, nie udawaj, że nic się nie stało. Zapisz trzy rzeczy: co go uruchomiło, która bariera pomogła, czego zabrakło. Tak jeden epizod staje się materiałem do planu bezpieczeństwa.

NIDA opisuje uzależnienie jako stan, w którym zmieniają się obwody mózgowe związane z nagrodą, stresem i samokontrolą. Głód nie jest dowodem słabości. Wymaga jednak systemu: leczenia, wsparcia, środowiska i przygotowanych wcześniej działań.

FAQ

Co robić, jeśli chce się użyć właśnie teraz?

Zrób pauzę na 10 minut, odejdź od dostępu, napisz do człowieka przed działaniem i usuń jedno ogniwo łańcucha: pieniądze, kontakt, aplikację, klucze albo substancję. Jeśli życie może być zagrożone albo są ciężkie objawy, najpierw potrzebna jest pilna pomoc.

Czy samo odwrócenie uwagi pomaga?

Czasem tak, ale odwrócenie uwagi jest słabsze, jeśli substancja jest obok, a ty jesteś sam. Lepiej łączyć je z barierami: czasem, odległością i żywym kontaktem.

Co zrobić, jeśli substancja jest już obok?

Nie sprawdzaj jej i nie trzymaj w rękach. Zwiększ odległość, wyjdź do ludzi, napisz do kogoś i poproś o usunięcie albo zabranie substancji, jeśli to bezpieczne. Przed działaniem łańcuch nadal można przerwać.

Czy można pisać do OpenHalt podczas głodu?

Tak, jeśli nie ma bezpośredniego zagrożenia życia. Możesz napisać krótko: «Chce mi się użyć właśnie teraz». Przy drgawkach, splątaniu, omamach, problemach z oddychaniem, ryzyku samobójczym albo ciężkim stanie najpierw potrzebna jest pilna pomoc.

OpenHalt

Jeśli jest zagrożenie życia, silne upojenie, drgawki, splątanie, omamy, problemy z oddychaniem, myśli samobójcze albo ryzyko samouszkodzenia, najpierw potrzebna jest pilna pomoc. OpenHalt nie zastępuje służb alarmowych.

Jeśli nie ma bezpośredniego zagrożenia, w OpenHalt możesz anonimowo napisać: «Chce mi się użyć właśnie teraz». W pokoju prowadzonym przez psychologa można przetrwać pierwsze 10 minut, postawić bariery i później omówić, co uruchomiło głód.

W anonimowych czatach możesz szczerze napisać o głodzie, używaniu substancji, lęku po użyciu i próbie zatrzymania się bez wstydu.

Otwórz anonimowe czaty o uzależnieniu od substancji

W pokojach OpenHalt psychologowie i psychoterapeuci prowadzą tematyczne rozmowy, pomagają zobaczyć schematy i wybrać bezpieczniejszy następny krok.

Znajdź pokoje specjalistów na ten temat

Jeśli chcesz pracy jeden na jeden, możesz wyszukać specjalistę po temacie, zobaczyć profil i zacząć od prostego pierwszego kontaktu.

Znajdź psychologa

Czytaj dalej

Źródła