Plan bezpieczeństwa to instrukcja na trudny moment

Gdy głód jest silny, mózg słabo czyta długie moralne wykłady. Potrzebuje krótkich gotowych działań: do kogo napisać, co usunąć, gdzie nie iść, co zrobić dla ciała i kiedy potrzebna jest pilna pomoc.

Osobisty plan bezpieczeństwa nie dowodzi, że jesteś słaby. Przeciwnie, uwzględnia rzeczywistość: w ryzyku trudniej myśleć, więc dobre decyzje lepiej zapisać wcześniej.

Kiedy tworzyć plan

Najlepiej tworzyć plan nie w szczycie głodu, lecz spokojniejszego dnia, po rozmowie z psychologiem, grupą, lekarzem albo osobą wsparcia. Potem można go aktualizować po każdym nawrocie, epizodzie albo prawie-nawrocie.

Plan powinien być krótki. Jeśli nie da się go przeczytać w minutę, w kryzysie może być mało użyteczny.

Blok 1. Wczesne sygnały

Zapisz 5-7 znaków, od których zwykle zaczyna się twój łańcuch:

  • przestaję odpowiadać ludziom;
  • śpię mniej niż 5 godzin;
  • idę starą trasą;
  • zostawiam pieniądze albo dostęp blisko;
  • myślę jeden raz się nie liczy;
  • wstydzę się i chcę się schować;
  • głód jest powyżej 6 z 10.

Blok 2. Skala ryzyka

Podziel ryzyko na trzy strefy:

  • 0-3: zauważyć i zadbać o ciało;
  • 4-6: napisać do wsparcia, usunąć dostęp, zmienić miejsce;
  • 7-10: nie zostawać samemu, włączyć osobę wsparcia, czat albo pokój z psychologiem, usunąć pieniądze/klucze/telefon, nie podejmować decyzji.

Ważne, żeby wcześniej napisać, co dokładnie oznacza twoje 7 z 10. Na przykład: już sprawdzam trasę, trzymam kartę w ręce, myślę, gdzie zdobyć.

Blok 3. Dostęp, który trzeba usunąć

Plan bez usunięcia dostępu często zostaje ładnym tekstem. Zapisz konkretnie:

  • komu mogę oddać kartę albo gotówkę;
  • które aplikacje trzeba zablokować;
  • których kontaktów nie otwieram w czerwonej strefie;
  • dokąd nie idę sam;
  • co musi zniknąć z domu.

Blok 4. Ludzie i wiadomości

Wstyd lubi długie wyjaśnienia i dlatego często prowadzi do milczenia. W planie potrzebne są gotowe krótkie wiadomości:

Głód 7. Dostęp jest blisko. Zostań ze mną 20 minut.

Jestem w czerwonej strefie. Nie mogę zostać sam.

Był epizod. Nie chcę kontynuować. Pomóż mi usunąć dostęp.

Blok 5. Działania dla ciała

Ciało nie rozwiąże całego uzależnienia, ale może obniżyć napięcie. Zapisz 3-5 działań, które naprawdę są dostępne:

  • wypić wodę;
  • zjeść proste jedzenie;
  • wziąć prysznic;
  • przejść 10 minut bez ryzykownej trasy;
  • położyć się spać bez telefonu obok;
  • oddychać albo rozciągać się przez 3 minuty.

Blok 6. Bezpieczne miejsca

Zapisz, gdzie bezpieczniej przetrwać głód: kuchnia u bliskiej osoby, biblioteka, dzienne miejsce publiczne, spacer bez ryzykownej trasy, czat online, pokój wsparcia. Nie pisz ogólnie wyjść z domu. Napisz dokąd dokładnie.

Blok 7. Czerwona strefa

Czerwona strefa to moment, w którym plan wsparcia już nie wystarcza i potrzebna jest pilna pomoc. Dla wielu osób to: myśli samobójcze, ryzyko samouszkodzenia, przedawkowanie, ciężki zespół odstawienny, drgawki, splątanie, halucynacje, problemy z oddychaniem, zagrożenie życia.

W planie powinny być numery służb ratunkowych w twoim kraju, linia kryzysowa, lekarz, klinika albo osoba, która pomoże wezwać pomoc. OpenHalt nie zastępuje pilnej pomocy medycznej.

Blok 8. Co zrobić po epizodzie

Zapisz krótki porządek:

  1. sprawdzić bezpieczeństwo;
  2. nie kontynuować;
  3. usunąć dostęp;
  4. napisać do osoby albo na czat;
  5. sen, woda, jedzenie;
  6. przeanalizować łańcuch później, bez niszczenia siebie;
  7. zaktualizować plan.

FAQ

Czym jest osobisty plan bezpieczeństwa?

To krótka instrukcja na moment głodu albo ryzyka: wczesne sygnały, skala zagrożenia, usuwanie dostępu, kontakty, działania dla ciała i czerwona strefa pilnej pomocy.

Kiedy tworzyć plan bezpieczeństwa?

Najlepiej wcześniej, w spokojnym stanie, ze specjalistą albo osobą wsparcia. W kryzysie plan się czyta, a nie wymyśla od zera.

Co musi być w planie?

Wczesne sygnały, skala 0-10, co usunąć, do kogo napisać, dokąd pójść, co zrobić z ciałem i kiedy szukać pilnej pomocy.

Jak często aktualizować plan?

Po każdym nawrocie, prawie-nawrocie albo nowym odkryciu dotyczącym wyzwalaczy. Plan ma pasować do prawdziwego życia, nie do idealnej wersji siebie.

OpenHalt

W OpenHalt można anonimowo zbudować osobisty plan bezpieczeństwa: wczesne sygnały, poziomy ryzyka, dostęp, wiadomości do wsparcia i czerwoną strefę. W pokoju prowadzonym przez psychologa plan może stać się konkretny: nie wytrzymać, ale do kogo piszę, co usuwam, dokąd idę, co robię w pierwszych 20 minutach.

Jeśli są myśli samobójcze, ryzyko samouszkodzenia, oznaki przedawkowania, ciężki zespół odstawienny, drgawki, splątanie, halucynacje albo zagrożenie życia, najpierw potrzebna jest pilna pomoc.

W anonimowych czatach możesz napisać do osób z podobnym doświadczeniem: o głodzie, nawrocie, wstydzie, lęku i próbie zaczęcia od nowa.

Otwórz anonimowe czaty o uzależnieniu

W pokojach OpenHalt psychologowie i psychoterapeuci prowadzą tematyczne rozmowy, pomagają zobaczyć schematy i wybrać bezpieczniejszy następny krok.

Znajdź pokoje specjalistów na ten temat

Jeśli chcesz pracy jeden na jeden, możesz wyszukać specjalistę po temacie, zobaczyć profil i zacząć od prostego pierwszego kontaktu.

Znajdź psychologa

Czytaj dalej

Źródła