To nie wyglądało jak lenistwo

W rozmowie OpenHalt Masza rozmawia z Katią Majko, psycholożką i mamą bliźniąt. Katia zna depresję poporodową zawodowo, ale też z własnego życia.

Mówi, że łóżko jakby ją wciągało. Wyniki badań mogły być dobre, wsparcie było, a ona nie miała siły wstać. Nie czuła szczęścia, złości ani radości. Była ciemność.

Kiedy umycie zębów jest sukcesem

W depresji nawet najprostsze czynności robią się ciężkie. Katia wspomina, że czasem cieszyła się z samego faktu, że wstała i umyła zęby.

Dlatego rada “po prostu zadzwoń do lekarza” bywa za trudna. Czasem bliska osoba musi pomóc wykonać ten telefon.

Uznanie: to naprawdę depresja

Najważniejszym momentem było dla Katii uznanie, że to nie wymysł i nie zwykłe zmęczenie. To stan, który wymaga pomocy.

Jej terapeutka nalegała na konsultację psychiatryczną. Katia bała się i szła do psychiatry prawie pół roku.

Psychiatra i leki

Po konsultacji dostała leczenie farmakologiczne. Mówi, że po lekach wróciło więcej fizycznej i emocjonalnej dostępności. Jakby coś się odblokowało.

To nie znaczy, że każdy potrzebuje tych samych leków. To znaczy, że leczenie dobiera lekarz. Nie internet, nie koleżanka, nie forum.

Czerwone flagi

Katia mówi wprost o myślach samobójczych. Jeśli po porodzie pojawiają się myśli o śmierci, skrzywdzeniu siebie albo dziecka, poczucie utraty kontroli, urojenia, halucynacje albo silne zagubienie, potrzebna jest pilna pomoc medyczna.

Bliscy mogą pomóc konkretnie: znaleźć lekarza, umówić wizytę, zostać z dzieckiem, pojechać razem, zapytać wprost o bezpieczeństwo.

Wsparcie pomaga, ale nie zawsze chroni przed depresją

Katia miała pomoc: męża, nianię, teściową, mamę, terapię. I mimo to zachorowała.

To ważne, bo wiele kobiet myśli: skoro mam wsparcie, nie mam prawa czuć się tak źle. Depresja nie działa według takiego rachunku.

Baby blues czy depresja poporodowa

Po porodzie mogą pojawić się płaczliwość, lęk i rozdrażnienie. Jeśli mijają po kilku dniach lub tygodniach, może to być baby blues.

Jeśli stan się pogłębia, trwa dłużej, uniemożliwia opiekę nad sobą lub dzieckiem albo pojawiają się myśli o śmierci, nie warto czekać.

Media społecznościowe i fasada szczęścia

Katia miała zdjęcia, na których wyglądała normalnie. Uśmiech, rodzina, sesja zdjęciowa. W środku było bardzo źle.

Instagram pokazuje fragmenty, nie życie. Jedno ładne zdjęcie nie mówi, co dzieje się za drzwiami.

Co można zrobić

  1. Powiedzieć jednej osobie prawdę bez żartu i maski.
  2. Poprosić, żeby ktoś pomógł znaleźć lekarza i umówić wizytę.
  3. Skontaktować się z psychiatrą, ginekologiem, lekarzem rodzinnym lub psychoterapeutą.
  4. Nie dobierać leków samodzielnie.
  5. Przy myślach samobójczych albo myślach o skrzywdzeniu dziecka szukać pilnej pomocy.
  6. Prosić o konkrety: sen, jedzenie, prysznic, ciszę, opiekę nad dzieckiem.

FAQ

Czym baby blues różni się od depresji poporodowej?

Baby blues zwykle pojawia się w pierwszych dniach po porodzie i mija w ciągu jednego-dwóch tygodni. Depresja trwa dłużej, jest cięższa i może obejmować myśli o śmierci.

Kiedy trzeba pilnie szukać pomocy?

Gdy pojawiają się myśli o śmierci, skrzywdzeniu siebie lub dziecka, psychoza, halucynacje, utrata kontroli albo niemożność zadbania o podstawowe potrzeby.

Czy leki pomagają?

Mogą pomagać, ale powinien dobierać je lekarz. Samoleczenie i mieszanie leków z alkoholem może być niebezpieczne.

Jak bliscy mogą pomóc?

Nie oceniać. Pomóc znaleźć lekarza, zapisać, zawieźć, zająć się dzieckiem, dać spać, być obok i pytać o bezpieczeństwo.

OpenHalt

OpenHalt mówi o zdrowiu psychicznym bez wstydu. Jeśli rozpoznajesz siebie w tej historii, nie czekaj, aż będzie nie do zniesienia. Możesz zacząć od jednego szczerego kroku: wejść do anonimowego czatu i napisać, co się dzieje, bez udawania, że to tylko zmęczenie.

Jeśli masz myśli o śmierci, skrzywdzeniu siebie albo dziecka, szukaj pilnej pomocy w swoim kraju i skontaktuj się z kimś, kto może być teraz obok.

Przejdź do czatu „Po porodzie jest mi ciężko”

Czytaj dalej